g. romero

şurdaki http://www.sinefil.org/forum/viewtopic.php?t=19 bahsi buraya taşıyorum.
amerikan sinemacıları arasında değeri en az teslim edilmiş olanlardan biridir romero. 80lerden -martin'den sonra diyelim- itibaren hiçbir önemli film üretememiş de olsa, önceki filmleri yeterince değerlendirilmemiştir hala.
tipik bir korku yönetmeni değildir, filmleri göründüklerinden fazlasıdır. martin paranoyak bir vampir filmi olduğu kadar, boğucu bir amerikan kasabasındaki sorunlu bir gençle ilgilidir. night of the living dead, zombi kuşatması altındaki bir geceyle beraber, 60lar amerikan toplumundaki parçalanmayı alegorik olarak ele alır. dawn, yükselişe geçicek tüketim dönemi üzerine eleştirel bir öngörüdür. benzer yorumlamaların season of the witch için de yapıldığı görülebilir.
dawn, senaryo ve ritm sorunlarına karşı, söyledikleriyle, tom savini'nin akla zarar gore efektleriyle ve karamsar, çıkışsızlık hissi yayan yapısıyla başyapıt sayılabilir.
aynı umutsuzluk atmosferindeki night...'ın yeri ayrı kuşkusuz, aslında en mühim korku filmi sayılır çoğu yerde. mezarlıktaki ilk dakikalarından şok edici finaline kadar süren bir delilik hakimdir. evdeki siviller dışarıdaki zombilerden daha çok sorun yaşatırlar birbirlerine. topluluk arasında hakimiyeti bir siyahi karakter alır ki böyle birşey o dönem için fazla gariptir. ama romero bunla yetinmeyip beklentileri yıkmaya devam eder; bu siyahi 'kahraman'ın verdiği kararlar, kendisi dahil bütün karakterlerin ölümüne yol açar. bu filmin kült konumunda, siyah beyaz olmasının önemli olduğunu düşünüyorum ayrıca, belki imkansızlıklardan dolayı da olsa çok isabetli.
3. filmse post-apokaliptik atmosferine rağmen, yine savini efektleri dışında bana göre elle tutulur bi yanı olmayan, tipik 80ler video filminden ötesini sunamayan bir film.
en sevdiğim işi olan martin ise en yenileyici vampir filmlerinden.

romero'nun türdeki önemini belirtmesi açısından, kültistlerin esas mabedlerinden italyan suistimal sineması, çıkışını night'a (sonra patlamasını da dawn'a, ama dawn'un ortaya çıkışı da night başarısı olduğu için herşeyin başı night) borçludur diyebilirim.