meleğin düşüşü(mü)

İKİ EFES (kahverengi tombul şişe) BİR BİR EKMEK BİDE KISA SAMSUN

semih kaplanoğlunun ilk filmini izleyemiştim. iyi şeyler söylenmişti hakkında. bu filmi gösterime girdiğinde eeee artık bu yönetmenle tanışma vakti geldi diyerek sinemanın ylunu tuttum. sade filmimiz sade bir girişle başladı. bir kız evladı(tülin özen) adak ağacı benzeri bir yere dolayıp başka bir yere bağlamaya çalışmakta **saplantılı ve takıntılı bir hezeyan içersinde**

giriş sahnesini anlatıp bırakmak istiyorum.. filmi anlatıp; spoil edip içine sıçmayalım.. yalnız bu forumun üyelerin ama sık yazmayanların outsiderın dediği bir tümceyi brada kullanmak istiyorum.."zeki demirkubuz konusu, nuri bilge ceyalan estetiği) bu tümce b filmin ne kadar izlenesi olduğunu anlatmaya yeter.

olabileceği kadar minimal, biraz eksikleri olan ( müzik kullanımı ) ama oldukça artısı olan bir film bu. herşey var gibi. hayatın acı gerçekleri, tatlı anları, ölümle yaşam arasında (yani hayata dair herşey) güzel görüntüler.. semih beyi tebrik ediyorum artık o da türk sinemasının ağır toplarındandır.. hoşgeldiniz''
sefalar getirdiniz..

ve zeki demirkubuz ses takıntısı diye ekemek istiyorum :)

Radikal de yazarken öykülerini çok severdim ve kesinlikle filme çekilmeli diye düşünürdüm hatta bir öyküsünü hala saklarım ve uyarlamak isterim sonradan sinemayla ilgilendiğini öğrenince hiç şaşırmadım desem yeridir.
İlk filmini seyredip çok sevmiştim. Bana görüntüleri ve havası "angelopoulos'' u hatırlatmıştı.
Yeni filmini henüz izleyemedim umarım Türk Sineması'nda kalıcı olmayı başarır...

izlemeye fazlasiyla deger bir film. turk sinemasinda seyircisini ararken kendi dilini de arayan yonetmenlerin sayisinin artmasi ilerisi icin umut tasimak adina guzel bir gosterge sanirim.

tabii bir de patates soyma sahnesinin atilla dorsayca hiç beğenilmemesi var :) hehe ulan şu işe de sansasyon karıştırdık ya