Gökhan Kırdar

Türkiye standartlarının üstünde bir müzisyen bu adam. Hangi duyguyu vermek istiyorsa bunu tam anlamıyla başarıyor. Crude soundtrackini dinlerken şehirlerarası yolda arabanın camından dışarıyı izliyorum sanki. Anlat İstanbul'da çay bardağının ardındaki muhteşem boğaz görüntüsüne bu kadar uyan, her notasında İstanbul hissedilen bu kadar güzel başka bi müzik daha olabilir miydi acaba. Kurtlar Vadisi başlı başına bir olay, etnik-elektronik dengesinin çok iyi olması bir yana özellikle bu aşk parçasının da bir başyapıt olduğunu düşünüyorum.

Kurtlar vadisi gibi soundtrackler sayesinde insanların elektronik müziğe olan önyargılarını kırıyor resmen.

Ben bir röportajını da izledim, son derece de mütevazı bir adam... "Popüler iş yapmaktan rahatsız olmam, kötü iş yapmaktan rahatsız olurum"a benzer bir şey söyledi ve benim gönlümü fethetti.

kendine yakışır bişey söylemiş. bi de belki başka bi başlık konusu ama bu popüler iş mevzusunu biraz açmak lazım. bi işi değerlendirirken popüler olmasına değil iyi olmasına bakıyorum ben de, ama iyi olmak da her zaman tek başına yeterli olmuyor, mutlaka özgün olması gerekiyor benim beğenmem için. ki gökhan kırdar'ın ilk albümü de buna güzel bir örnek bence. popüler, ama iyi ve farklı.

evet, yani yaptığın işin katma değerinin olması, işin özelliğinden taviz vererek değil, özgünlüğünün artmasıyla gerçekleşen bir durum Gökhan Kırdar'da...

İnsanlar bu tip işlerden para kazanmaya başlaması umut verici. Gökhan Kırdar'dan kendime çıkardığım ders şu ki; ne yaparsan yap, çok iyi olduğun sürece istediğin gibi yapabilirsin.

daha ortada mafya vadisi,pleasure filan yokken trip ve ethnotronix albumlerini almıştım ve bu adam neden bu gerizekalı piyasada yok demiştim,sonra birileri beni duydu heralde,alâ..