Hotel Rwanda

City of God türü filmleri seviosanız,alın size 10 numara bir film.politik-drama tarzı,iç savaş,soykırım içerikli..başroldeki Don Chaedle oyunculuk bakımından adeta döktürmüş.arada jean reno,juaquin phoenix ve nick nolte'u görüyoruz yardımcı rollerde.dramalarda boğazınız düğümlenir,gözleriniz dolar ve baya bi ağlayamazsınız ya,bu filmde 60-70 dk öyle bi mod var,içimiz deşildi.şiddetle tavsiye ediyorum.

atlasta izledim - festival sağolsun. hutular ve tutsiler arasındaki efsanevi( bu kelimeyi kullanmak zorundayım çünkü 20.yy böyla katliam görmedi ve artık o lanet yüzyıl bittiğine görde göremeyecek.) genasitenin tarafsız bir kaydı bu film. çok sevdiğim yetenekli oyuncu **-Don Cheadle- **Paul Rusesabagina rolünde bir hutuyu oynuyor -uluslararası bir oteller zincirinin rwanda halkasının müdürü. hutu soyundan kendisi ama karısı tutsi ve katşiamı başlatan insanlar la iyi ilişkilere sahip. otelden avrupalılar kaçtıktan sonra tutsileri koruma altına alıyor. komşuları ve akarabalar bunlar yetimler bide. ve verdiği mücadele yahudilerin meleği Oscar shindler'e benzetiliyor. bu adamın yaptıkları yanında Schindler -afedersiniz ama- bok yemiş sadece. bir kaseyi çizdirmediği kalmış zavallı paul'ün. böyle bir gerçek hikaye olmaz olsun.

birleşmiş milletlerin yeteneksiz ama çabalayan generali rolünde Nick Nolte bana geçmiş performansları hatırlattı. Tıpkı Under Fire'daki gibi ateşli başarılı..

Joaquin Phoenix, Jack rolünde ete göte ve de kamerasına düşkün gazeteci rolünde başarılı. çok rolü olmasa da film içinde çok kilit diyalogları var.

Jack: [after Paul thanks him for shooting footage of the genocide] I think if people see this footage, they'll say "Oh, my God, that's horrible." And then they'll go on eating their dinners.

bir de filmin gizli kahramanı hutu gücü radyosunun spikeri gerçek bir cevher etnik öfke ve yokedilmek istenen etnisiteye karşı galayane getirme gücü muhteşem.

[first lines]
Radio voice: [voiceover] When people ask me, good listeners, why do I hate all the Tutsi, I say: read our history. The Tutsi were collaborators for the belgian colonists, they stole our Hutu land, they whipped us. Now they have come back, these Tutsi rebels. They are cockroaches. They are murderers. Rwanda is our Hutu land. We are the majority. They are a minority of traitors and invaders. We will squash the infestation. We will wipe out the RPF rebels. This is RTLM Hutu power radio. Stay alert. Watch your neighbours.

some mother's son'dan bildiğimiz terry george kariyerinin en iyi işini çıkarmış. bir ingliz ama sonuçta. ve de hepimzi kadar suçlu tüm beyazlar gibi, ben de dahil.

ve en son söz son anda bilet aldığım film ağzına kadar doluydu. şansıma locada izledim. yanımda sıdıka'nın annesi(fusün demirel) ve onun yanında
seymen'in kız kardeşi(hani şu tecavüze uğrayan ama ismini hatırlayamadığım kızıl) vardı ve de ağlamaktan bi hale geldiler . sessiz kalmadıkları içinde film zevkimin içine etti bu bir kıdemli bir çaylak tiyatrocu. bu katliama seyirci kalan bendeniz herkesten önce sinemadan çıktım.... utanç içinde

Valla çok içten döktürmüşsün Dopey, ellerine sağlık.

öncesinde dopey ve festivallerin gediklisi haluk amcayla karşılaştğım film hakikaten insanı donduran bir etkiye sahip. söylenebilecek ne var ki.. oturup filmin şurası sarkmış, buradaki diyaloglar bilmem ne diyemiyorsun. 1994'te olmuş ve kendi adıma hiçbir şeyini bilmediğim bu acaip iç savaşın- katliamın- vahşetin esasen 'cinnetin' (çünkü o radyo anonsları cinnet dıyında bir şeyle ifade edilemez bence) hemen her aşamasını gördüm. sadakatini, ihanetini, umursamazlığını, bilgeliğini. bu lafı özellikle paul r. için kullanıyorum çünkü gerçekten böyle bir cinnet ortamında bu kadar başarılı bir kriz yönetimi resmen akılları durduruyor. eşine duyduğu sevginin, zamanla insan sevgisine dönüşmesi harikaydı, böyle bir vahşetin aile içi iletişimine etkisini göstermesi harikaydı ve unutulmaz bir sahne; isteyen burayı okumasın,
bm'nin kararı sonucu, beyazlar oteli terk ederken, ruandalı otem görevlilerin, otobüse binene kadar onlara saygıyla şemsiye tutması. ve bütün beyazların otobüse binip canlarını kurtarmayı garantilediği, siyahların da geride kalıp ölmeyi garantilediği bu sahnede ben de beyaz oluşumdan utandım.
bir de şu geldi aklıma, elbette böyle bir vahşet yaşanmadı -çok şükür ki- ama yine de aynı ülke insanlarının türklerin kürtlerin birbirine kıymasını, dış güçlerin bunları kaşkırtmasını anlatan bir şeyler yapılır mı acaba?

hotel rwandanın katliama karsı sessiz kalan klasik batı tutumunun bir diğer örneği olmasından baska özelliği yok aslında.Konunun gerçek olması çok acı.

tanrikenti izlediğimizde rio yu "rio karnavalı" dışında görme şansını yakalamıştık.insanın her an her yerde ölümle dalga geçercesine yaşama mücadelesini...hotel rwanda da bu etnik ve paslı bir bıçağa dayanıyor ve bunu film boyunca sırtınızda hissediyorsunuz.dopeyin juaquin phoenix yorumuna katılıyorum,dialogları çok kilit.

ataraksiyant wrote:

    bir de şu geldi aklıma, **elbette böyle bir vahşet yaşanmadı -çok şükür ki- **ama yine de aynı ülke insanlarının türklerin kürtlerin birbirine kıymasını, dış güçlerin bunları kaşkırtmasını anlatan bir şeyler yapılır mı acaba?

Bu ülkede yaşadığından şüphe ettim doğrusu...

yakın tarihe ilişkin bazı gerçeklerin üstü tam açılmamış olabilir ama yine de şunu biliyoruz ki hutular ve tutsiler arasındaki gibi bir şeye şahit olunmadı bu topraklarda

http://www.pbs.org/newshour/bb/africa/jan-june99/hutus\_tutsis.html

burdan göründüğü kadarıyla kimse sütten çıkmış değil

ataraksiyant wrote:
bir de şu geldi aklıma, elbette böyle bir vahşet yaşanmadı -çok şükür ki- ama yine de aynı ülke insanlarının türklerin kürtlerin birbirine kıymasını, dış güçlerin bunları kaşkırtmasını anlatan bir şeyler yapılır mı acaba?

bence kötü bir fikir,ne gerek var ki? hem böyle şeyler yapılmış,hem de bir şekilde(!) birbirleriyle ortak yaşamış insanlara böyle bir şey sunmak.. ne bilim.

bu öneriyi şunun için yaptım; ben hotel rwanda'yı seyrettiğimde hutuların ya da tutsilerin ne kadar iğrenç ne kadar acımasız olduğu gibi bir yargıya varmadım. para için her şeyi yapabilen insan suretindeki bazı yaratıkların iki kabilede de olabileceğini ancak özünde Batı'nın, aynı topraklarda yaşayan insanları birbirine karşı ne hale getirebileceğinin çok bariz bir örneğini gördüm. Dolayısıyla Türkler ve Kürtler'i birbirine karşı kışkırtan ve bundan menfaat uman ülke veya çevrelerin deşifresi adına böyle bir film/ çalışma yapılmasını isterdim doğrusu.

Çok tipik ve acaip şeyler var. Mesela babamın 20 yıllık en iyi arkadaşı Kürttür. Ailecek görüşürüz yıllardır -bu arada işte bu da Kürtlerin iyisi gibi bir soyutlama mantığı gütmüyoruz- ama anneannem ve dedem, aynı aileden, Kürt olmaları dışında hiçbir gerekçe yokken nefret eder. Şunu söylemeye çalışıyorum. Aynı ailenin fertleri arasında bu kadar farklı yaklaşım varsa, bunlardan biri doğal değildir. Ve bu doğal olmayan tavrın sebepleri, gerekçeleri, oluşum süreci incelenmelidir.

vesselam,

Hotel Rwanda'yı festivalde izleyemedim açıkçası ...Rwanda'daki soykırım hakkında az çok bilgi sahibiyim ;çünkü geçen sene bir nedenden dolayı bu konu hakkında epeyce araştırma yapmıştım. Gerçekten çok üzücü ve bir o kadar da şaşırtıcı bir durum , belki de 20.yy'ın en büyük soykırımında dünyada bu kadar az insanın haberdar olması , hatta ülkemizde daha da az kişinin haberdar olduğunu düşünüyorum...
Film acaba yakın bir zamanda DVD olarak piyasaya sürülür mü ? Ya da İstanbul'da bulmak mümkün olur mu DVD'sini sizce ?

medyavizyon filmi olduğundan ötürü az solanda da olsa -tahminen 10 12- gösterime girecek diye duyum aldım. beklemek lazım ya da abanın nette indirin filmi...

kopya dvd'si bulunuyor. ben mecidiyeköy'den aldım misal. istersen özel mesaj at tarif edeyim.

Yaptıgım ufak bir araştırma sonucu rwandanın o hale gelmesinin sebebi uygulamış oıldukları IMF reçeteleri olmasıda düşündürücü.