Ömer Kavur

...hep yollardaydı..yolculukları ve yolda olma durumunu seviyordu sanırım.(bilmiyorum acaba wenders le hiç tanışmış mıydı??) Tüm filmlerinde bir yolculuk, bir arayış vardı...ben en çok ''Yusuf ile Kenan'ı biraz da Akrebin Yolculuğunu severim...okullu sinemacıların Türkiye'deki nadir örneklerindendi....dün son yolculuğuna çıktı ...yolu açık olsun....

çocukken annesiyle babası ayrıldı, ortada kaldı... yurtdışında sinema okudu, yeşilçam sırtını döndü, ortada kaldı... yollarda olmak da en az bunlar kadar bir ortada kalma, ait olamama, arafta yaşama durumunu anlatır. ve sanırım incinmenin ne menem bir şey olduğunu çok iyi bildiğinden incitmemeye çok dikkat etti. çoğunun acımasızca eleştirdiği, yollarını tıkadığı gençleri o, her gördüğünde cesaretlendirirdi. geçen yıl eskişehir sinema günlerinde konuklar onuruna verilen akşam yemeğinde, yanında oturan Naci Güçhan'a "gerçekten çok iyi, çok başarılı" diye bahsettiğinin, organizasyon değil de ben olduğumu anlayınca kulaklarıma kadar kızarmıştım. elbette o bu davranışıyla beni değil aslında kendini taltif ediyordu.

mekanı cennet olsun.

toprağı bol olsun..

yusuf ile kenan baskaydi/ turkiyenin tam olarak olmasa da neil jordan a en yakin yonetmeniydi/ duyarli bi beyefendiydi/ hic begenmedigim filmler cekmis olsa da cokcok begendigim filmlerin yonetmenligini yaparak sinefil aklimda ve kalbimde yer etti/ bir kere kanli canli gordum kendisini/ istanbul film festivlinde (gecen sene yasam boyu basari odulunu alirken) heyecanda dusup olecek gibiydi cok sevindigi her halinden belli olmasina ragmen mutevaziligi elden birakmadi arafin krali olmustur simdi

mekani istedigi yer olsun

Allah rahmet eylesin

Sinema dünyasının başı sağolsun, böyle özel insanlara her zaman gereksinim duyuyor dünya...