Kaliteli Müzik-film nedir? Kalite Nedir?

Bu yazıyı Jhon Cage'den alintilar yaparak yazıyorum;

Sanatla yaşam arasındaki sınırlar nedir? Olmalı mıdır? Neden Bach müzisyendir de ben değilim? En yeteneksiz insanın bile çıkardığı sesleri seven birileri bulunmaz mı? Çıkan sesler neye göre müziktir ve buna kim karar verir? Sesin çıkması için harekete, yani titreşime ihtiyaç vardır. Bu titreşimler düzenliyse ortaya çıkan ses "müziksel" değilse "gürültü"dür. Ama bu "düzen"in nasıl olacağına dair bir karar mercii olabilir mi? Bana Pavarotti'nin söylediği aryalar "gürültü", bahçeyi sularken kendi çıkardığım sesler "müziksel" gelemez mi? Pavarotti'de iyi bir entonasyon (ses yüksekliklerini mutlak bir doğrulukta verebilme becerisi) olması neyi değiştirir?
Pop muzik kötü ve igrenctir,kalitesiz abi hep cıstak cıstak..ne bu abi?
gibi sikayetler heryerde var, herkesimde...Herhangi bir ses, gürültü,kapı gıcırtısı eger bir insanın icindeki duyguları harekete geçiriyorsa bu MÜZİK'in ta kendisidir.Bu pop muzikte olabilir.Pop müzigin milyonlarca insana hitap ettigi bir kitlesi var.Bazen o aptal denilen şarkılar, insanları intahara kadar sürüklüyor?Duyguları harekete geçirmekten ileri gidiyor.Sizce bunu yapabilen ses tınıları(ses birliktelikleri) müzik degil de nedir?
Pop müzik iyi kaliteli muziktir demek istemiyorum zaten diyemem de...neye gore diyebilirim? elimde bir standart bir kıstas yok zaten.
Demek istedigim arkadaslar,icinde bulundugumuz muzik ortaminda aptal olan pop muzik degil,veya onlari dinleyen insanlar degil.
Eskiklik cesitlilikte...Cesitleme yok! Pop'un cok revasta olması,muziksel altyapının kolay olmasından kaynaklanıyor.Buda tembellige itiyor produkturleri...
Bu soylenenler sinema icin de birebir geçerli.
Herneyse,demek istedigim kim ne dinliyorsa ne izliyorsa saygi duyalim...
:D

hiç bach dinlemedim ama o kadar ünlü olmuşsa ve kıymetliyse bir bildiği, bir yeteneği vardır.

bu popüler kültür meselesi aslında çok tartışmaya açık bi kavram.. ama sonuçta bi kavram olduğu için ne kadar tartışsak da çok ilerleme sağlayamayacağız. rediyez'in de dediği gibi şu anda revaçta olan müzik piyasada barlarda çalan müzikse, revaçta olan filmler vizyondaki filmlerse, demek ki büyük bir kitle tarafından seviliyor demektir ki, bu da bizi o filmleri acımasızca eleştirmekten alıkoymalı.. beğeni farklıdır ve popüler kültürümüzün de buyurduğu bugünkü durumdur.
tabi bunlar sağlamken söylediklerim, az buçuk kafa olunca popüler kültüre kaptırmaya başlıyorum..
bi de acaba diyorum, beğendiğimiz müziğin ve sinemanın popüler kültürü oluşturduğu bir noktada olsaydık, memnun kalır mıydık?

öncelikle şunu belirteyim ki kültürel incelemeler şu anda sosyal bilimlerin en çok umut vaadeden alanı. Üzerine ne tartışsak boş değil yani.

İkincisi John Cage'den yaptığın alıntının bağlamını merak ettim, tahminim odur ki; algı kuramları üzerine söylenmiş bir şey olsun. Eğer bu söylem; algı değil de estetik anlamında bir argümansa çok yanlış noktalar görüyorum (bence).

Son olarak da şunu belirteyim; hani pop müzik dediğimiz zaman bir bizde yapılanlara bir de dışarıda yapılanlara bakalım. Hadi müzikal düzeyini koyalım bir tarafa, Serdar Ortaç'la Red Hot'ı yan yana koymam bile entellektüel birikim açısından. Bizim popçular bedavadan alemin kralı oluyor.

Jhon Cage bir müzisyen ve yaptıgım alıntı tamamen algı üzerine,ama ses algısı üzerinedir.
Jhon Cage ses algısının farklılıktalığını ve değişkenligi anlatmak için dunya müzik tarihine geçen muhteşem 4'33'' konseri vardır.
4' 33''. Konserde eser boyunca icracılar sessizce otururlar. Sadece bölüm sonlarında bölümün bittiğine dair hareketler yaparlar. Müzik, salonun içinden ve dışından çıkan seslerden oluşmuştur. Cage'in en sevdiği ve en önemli çalışması olarak bahsettiği bu eserin Cage'e göre birinci bölümü dışarıdan gelen rüzgar sesinden, ikinci bölümü çatıya vuran yağmur damlalarından, üçüncü bölüm ise dinleyicilerin salonu boşaltırken çıkardıkları ilginç seslerden oluşur.
Sessizlik diye birşey gerçekten var mıdır? Bizim en sessiz zannettiğimiz zamanlarda bile yaklaşık 30 db ses vardır aslında. John Cage'in deyimiyle "Hiçbir sesin çıkmadığı yerde kalbinizin sesi" duyulur. "4' 33''"de de Cage, dinleyicilere etraftan gelen seslerin o salonda hep dinledikleri müzikten daha ilginç olabileceğini göstermeye çalışır.

Dunya kıstaslarında pop müzikte serdar ortaç ve redhot karşılastırılmış,
E bir de Britney Spears ile MFO yu Sezen Aksu'yu,Sertap Erener'i karşılaştırın...(populerite açısından)
Tabiiki milyonlarca karşılaştırılacak sey var...Dışarıdaki populer muzisyenlerden kat kat daha iyi muziyenlerimiz de var,onlardan bin kat daha aşağılık müzisyenler de var.

Ama şöyle birşeyde var; GERÇEK TURK MÜZİĞİNİN farkına varamıyoruz,onun kıymetini bilmiyoruz.
Eger,Turk Müzigini gercek anlamda dunya standartlarının üstünde yorumlanmış bir şekilde dinlemek istiyorsanız,Mogollar'ın Anadolu POP albumunu mutlaka edinin.

evet sessizliğin sesi vardır.
kanıt: 24 hour party people adlı michael Winterbottom gerçek bir karakter olan martin hannet, bomboş bir manchester çayırında sessizliğin sesini kayıt eder..

sinemasever müzisyenlerin hepsine 24 hour party people tavsiye edilir izleyin arkadaşlar

http://us.imdb.com/Title?0274309

O süzünü ettiğin Moğollar albümü bende var ve üzerine bundan 7 yıl önce sıkı bir araştırma yapmışılığım da var... Tek tek dönemin bütün dergilerinden bütün haberleri toplayıp bir sunuş haline getirmiştim ama bugün o "Anadolu Pop" denilen şeyin bir yalandan ibaret olduğunu düşünüyorum ama konunun özü bu değil. Kapışılcaksa açarız bi topic daha tartışırız. Tercihi rediyeze bırakıyorum.

Algı mı estetik mi soruma verdiğin yanıttan dolayı da çok teşekkür ederim, red hot-serdar ortaç karşılaştırmasını yapma sebebim hani dert sahibi olan popçum olsa ciğerini yerime getirmek istediğimdendi. Kalite odur yani... Artık o şarkıyı yapmaktan başka çaren kalmamıştır derdini anlatmak için ve kalite ortaya çıkar. Yoksa ben bişey yapiym, insanların hoşuna gitsin aman printerson ne kadar da enteresan kaliteli bir sanatçı desinler diye iş yapılıyorsa orada kalite falan aramam.

Verdiğin örnekte de dediğim durum var. Adamın derdi; ortalıkta algılamadığımız ne kadar çok güzel ses var demiş ama o sesleri sistemli bir şekilde biraraya getirerek meramını anlatmış. Anlatacak bir şeyi varmış yani. Bu da bir entellektüel düzey istiyor. Adam durum üzerine düşünmüş, kafa yormuş, mesai harcamış ve ortaya koyarak bunu kanıtlamış. Böyle olunca kalite oluyor işte (ki dinlemedim yazdıklarını referans alıyorum)... Yaratıcılık oluyor ve bizlerle Bach'ın arasındaki fark ortaya çıkıyor.

Bu topic'i,sadece insanların kalite olgusunu nasıl algıladıklarını merak ettigimden attım.
Bir topic içinde başka bir konuya mutlaka ister istemez atlanıyor.
Buna gözyummak lazım.Mogollar ile boyle ilgilenen birisini gormek sevindirdi beni printerson :)
Bu arada ek bir bilgi daha vermek istiyorum (elinde Anadolu Pop albumu olmayanlar icin) .Mogollar Anadolu pop albumu ile Fransız Akademi ödülünü 1971'de (ya da 1970 tam emin deilim) aldı.
Aynı ödül PinkFloyd ve Jimi Hendrix'e de verildi.
Bu bilgiyi vermekteki amacım su; Biz mukemmel muzigimizin farkında degiliz! Başkaları farkında!
Gercekten Türk müzigi icra eden müzisyenlerin cogunu Türk insanı bilmiyor,desteklemiyor.Ama bu müzisyenler LosAngeles Senfoni orkestrası ile kapalı gişe konser veriyorlar (burhan öçal)

Rediyez wrote:

Bu bilgiyi vermekteki amacım su; Biz mukemmel muzigimizin farkında degiliz! Başkaları farkında!

Moğollar'ın müziği bizim olabilir ama ben biz değilim... Ben Müslüm Gürses'i dinlerken daha çok heyecanlanıyorum. Çünkü o gereken yerlere gereken mesajı daha nitelikli bir şekilde veriyor. Acaip kaliteli Müslüm Gürses ama "biz" kıymetini bilmiyoruz.

Printerson,
benşm soylediklerimle seninkiler aynı şeyler zaten.
mogolları sadece ornek verdim.Bu ornekler muslum gurses gibi cogatılabilir.