aylak adam.dan...

İki saat sonra kalabalığın içinde, sinemadan bir dar sokağa çıkan sanki başka birisiydi. Düşünüyordu: “Çağımızda geçmiş yüzyılların bilmediği, kısa ömürlü bir yaratık yaşıyor; Sinemadan çıkmış insan.
Gördüğü film ona bir şeyler yapmış. Salt çıkarını düşünen kişi değil. İnsanlarla barışık. Onun büyük işler yapacağı umulur. Ama beş-on dakikada ölüyor. Sokak, sinemadan çıkmayanlarla dolu; asık yüzleri, kayıtsızlıkları, sinsi yürüyüşleriyle onu aralarına alıyorlar, eritiyorlar. Sy: 18

ATILGAN, Yusuf, Ağustos 2001. Aylak Adam, Yapı Kredi Yayınları, III. Basım.

Her sinema çıkışı ben de bir tuhaf olurum. Eve doğru giderken, ilk 15 dakika da herşey yolundadır, sonra dolmuşa binersin ve küt!!! Dolmuştasındır, arkada ki yaşlı teyze ısrarla elindeki parayı sana douuru uzatır. dayanamazsın, 1 kişi uzatırmısınız...

yapılması gereken sinemadan çıktıktan sonra hayallarimizle , gülen surattımızla hayatta kalmaya çalışmak olmamalıdır.. bu boş bir çabadır ..önünde sonunda ölecek olan o sevindirikliği niye yaşam destek sistemlerine bağlayalım ki.. en iyisi sinemadan hiç çıkmamak.. hem gerçek hem de mecazi anlamda... kafalar kıyak, hayat kolay..

dünya da gereğinden fazla kadın vardı.. ama o bir teki yoktu der ayalak adam ... yapı kredi yayınları yusuf atılganın tüm kitaplarını tekrar bastı..
aylak adam dan başlayarak hepsini okuyun derim .. ondan sonra anayurt otelini izleyin --ömer kavur.. böylece tük edebiyatı işleri arasından iyi uyarlama senaryolar çıkartabileceğini görmüş olursunız.. saygılarımla