Görüntü ve müzik

Geçenlerde biryerde duydum ya da okudum, hatırlamıyorum; "hangi görüntünün altına bir lorenna mc kennet(?) parçası koyarsanız, o görüntü güzel görünür" diye bir cümle.

Sonra bilgisayarımda bunu denedim. Basit bir montaj programıyla, bazı anlamsız fotoğrafları portishead eşliğinde ardarda monte ettim. ortaya hoş bir şey çıktı.

Bazı filmlerin çok güçlü sountrackleri oluyor. Çok iyi performanslar çıkaran müzisyenlerin özgün çalışmalarının yer aldığı soundtrackler. Ya da fason amerikan gençlik filmleri... Görüntünün altına bir offspring ya da bush döşendiğinde, film havasını buluyor. Bu, sinemayla istenilen ruh halinin yaratılması için kolaya kaçmak mı, yoksa doğal bir durum mu?

Ben sinemanın, sanatların kesiştiği noktada bir sanat olduğunu düşüyorum ve kişisel olarak bunu doğal buluyorum. Ama bir sanatın, diğerleri üzerinde daha baskın olması, zaman zaman düşündürücü olabiliyor.

hayatta herşeyin içinde resesif materyaller mevcut...bunun karşıtlığında baskın öğelerin de yer alması normal...
lorenna meselesinde de possession filminin teaser fragmanını örnek verebilirim..
ciddi anlamda arka fon müziği fragmanle birlikte beni etkilemişti..
işin garibi filmin tamamında lorenna imzası yoktu...

şahsen bir filmi müziksiz düşünemiyorum.
mortradamus'un verdiği gençlik filmleri örneğine katılıyorum. kolay tüketilen müziğin kolay tüketilebilecek sahnelerle kolajlanması seyiri kolaylaştırabiliyor. ortaya çabuk tüketilebilecek, eğlenceli filmler çıkıyor. bu filmlere söyleyecek sözüm yok.
ama görselliğin ön plana çıktığı sahnelerde müziğin yaygın ve baskın kullanımını yadırgamamak lazım. sonuçta şiirsel bir anlatımı destekleyebilecek en önemli etken doğru görüntüden sonra müzik.
tabi bi de müzik kullanımını hemen hemen hiç tercih etmeyen Zeki Demirkubuz gibi yönetmenler var. (başka kullanmayan aklıma gelmedi, bilmiyorum galiba) İşin en zorunu onlar yapıyo galiba...

süt kardeşi nuri bilge de kullanmıyo

görüntü ve müzigi ayrı ayrı düsünmek bana bayaa ters gelio. sonuç olarak sinemanın malzemesi bu 2 ögeyse yönetmenin ikisini de etkin kullanmaya çalısması çok dogal. kimsenin bu ikisini ayrı düsündügünü sanmıyorum. en azindan orda sçtık, burdan kurtaralım gibi bir kaygıyla. ama hazir fragmanlardan laf acilmisken great expactations'in Mono'lu fragmanını geçemiycem. tuylerimi diken diken etmisti.

Sinema bir butundur. Bir filmin ya da bir sahnenin etkili iyi ve dogru gorunmesi icin verilir butun cabalar. Isık, kurgu, oyuncu ve kamera hareketleri, sanat grubu veya muzik ayrılamaz. Keza artık o durumda yapılan muzik degil sinemadir.

printerson wrote:
süt kardeşi nuri bilge de kullanmıyo

öncelikle nuri bilge ile demirkubuz'un asla sütkardeşi olamayacağını belirtmek gerek. sonra sonra bir de nuri bilge'nin müzik kullanmadığını söylemek tuhaf kaçıyor. abi batı klasik eserlerinden seçmeleri mozart, beethoven falan filanı kullanarak yapıyor. müzikte var ses te var.

Majere wrote:
Sinema bir butundur. Bir filmin ya da bir sahnenin etkili iyi ve dogru gorunmesi icin verilir butun cabalar. Isık, kurgu, oyuncu ve kamera hareketleri, sanat grubu veya muzik ayrılamaz. Keza artık o durumda yapılan muzik degil sinemadir.

majere'den sıkı bir metateori örneği daha. yoksa kurucu paradigma mı desek? leit motif?hııh

Küfürlü konuşmaya başlamak üzereyim az kaldı...

printerson wrote:
Küfürlü konuşmaya başlamak üzereyim az kaldı...

hayırdır?

metateori seni dağa kacrsin e mi outsider.
Siz sıkmayın canınızı cocuklar.