yıl 1991

Sabaha karşı canım sıkıldı ve evdeki kasetleri karıştırdım. Bir yazı hazırladım. "Buna ne gerek var şimdi" şeklinde karşı çıkacak olanlar olacaktır ama bu kadar yazmışken gönderirim.

Yıl 1991...
Türkiye'de Magic Box'lı günler yaşanıyor ve televizyon 6 kanala çıkmış... Her evin tepesinde uydu antenleri, çatılar anten çöplüğü vaziyetinde... Türkçe Pop cemaati ortalıkta sıklıkla baş gösteriyor. İşte o günlerde enteresan bir müzik topluluğu, garip bir albümle karşımıza çıkmıştı: Bol Vitamin...

İçindekiler:
Uf-Er: Ufuk Yıldırım ve Ercan Saatçi'den oluşan ekip... Aslında bir prodüksiyon grubu olma peşinde koşan konservatuarlı çocuklar. Sonradan fark ediliyor ki; ufuk yıldırım memleketimizin tüm kanunlu, darbukalı, fason pop albümlerinin altına imzasını atacak. Ercan ise; Vitamin'de yer alan tek bayan olan İzel ve "Ah cici kıııııız, dongi dongi" gibi eserleri ileriki yıllarda Türk Müzik Tarihi'ne yerleştirecek olan Çelik!i de yanına alıp bir grup kuracak olan şahıs. O grupta aşk, ihtiras entirika gibi olayla münasebetiyle önce sayısını ikiye indirecek, daha sonra tek tek albümler çıkaracaklardı. Velhasıl Çelik ve İzel ayrı ayrı pop starları haline geldi. Ammavelakin Ercan ağabeyimizin sesi pek şarkıcı olmaya müsait değildi. Sonuç olarak "ya sev ya terk et"bağlamındaki şarkısıyla 32. Gün'e konu olduktan sonra şarkıcı olamayacağı anlaşıldı. Tam ortalıkta yok falan derken, Fenerbahçe'li futbolcularla sık sık görülmeye başladı. Fenerbahçe'ye tribün şarkıları, marşlar yazarak kulüpte adı geçen isimlerden biri haline geldi. Kaleci Engin'le Topçu&Popçu diye bir dükkan açtılar. Olmadı yetmedi herhalde ki en son dandik gazetelerde yazılarını da gördük. Nitekim kendisi Ertuğrul Özkök gibi "usta" bir "gazeteci!!!"nin damadı olur. UF-ER vitamin tarzında bir albüm daha yaptıktan sonra bu işlerle uğraşmadı.

İzel: Vitamin ortamlarında çok dikkat çekmiyordu ancak yıllar geçtikçe bu çekingen, yüzü pütürcüklü hatun, birden "alemin" aranan ve "eğlendiren" şarkıcılarından oldu. Meyhane eğlencelerinde de şarkıları pek bir revaçta.

Gökhan Semiz: Rahmetli alemin kralıydı. İlk Vitamin'den sonra UF-ER tayfasından ayrılınca, ekipteki medyatik elemanlardan geriye kalanlarla işin boyutunu büyüttü. Başta orijinalin UF-ER olduğu düşünülüyordu ki; gerçek anlaşıldı. Baştaki eğlenceli şarkılara daha sonra ekstra komik klipler eklendi. "Daha Sabaha Çok Var" adlı bir şarkıyla solo albüm çıkışını yapmaya uğraşırken, erken ölümüyle bir çok insanı üzdü. Onun ölümüyle Vitamin hikayesi de sona erdi.

Emrah Anıl & Selçuk Aksoy (Gökhan Semiz Tayfası): Emrah kıro taklitlerini yapan, Selçuk'sa rap tekerlemeleri sıralayan eleman. Gökhan Semiz'in ölümünden sonra yaptıkları İstanbul'da klibi arkadaşlarına yaptıkları çok duygusal ve tüyler ürpertici bir işti. Onlar da bir daha iflah olmadılar. En son Barış Manço'nun Yasemin'in Penceresi programına katıldığında, Gökhan'ın çerçevelenmiş fotoğrafıyla katılmışlardı.

Birkaç Şarkıyı hatırlatayım:

Rap's Hay Hay

Ben bir gün bizim köyün yolundan gidiyordu
Ben bir de ne gördü?
Birden baktım karşımda bir ayı
Ben öyle bir korktu öyle bir korktu öyle bir korktu
Ben az kaldı bayılıyordu ben bir de baktı ben bayıldım
Ben bekledi ben bekledi ben gene bekledi
Bir de baktı ayı kafamda duruyor mu?
Tüylerimden diken diken mi oldu ne
Bir de baktı ayı bana vuruyor mu ne?
Korktu korktu, Allah iman verdi, ayı beni tanıdı

Baktı ayı bana bakıyo ben de ayıdan baktı
Allah iman verdi ayı beni tanıdı
Ayı öyle bir tanıdı öyle bir tanıdı öyle bir tanıdı

Kırolara mırolara ayılara dayılara
Ceplerine para koyup her gün gezen adaylara
Kırolara mırolara ayılara dayılara
Her gün gezen dallamaya şaşırmayın

Kırlarda, barlarda, lüks otellerde
Taksimde, maksimde artık her yerde
Jogginte, aerobikte, body buildingte
Toplantıda kulüplerde artık her yerde

Ceplerinde Marlboro, çakmaklar Zippo
Levi'sın üstüne ipek giymiş kıro
Ruhu odun, gövde ağaç, kafası sunta
Altın semer giyse bile zonta yine zonta

AMMAN Fatoş

Fatoş almış oragini aman fatoş yandım fatoş
Fatoş almış oragini ot biçmeye gidiyormuş
Ot biçmeye gidiyormuş

Ufak 4 young delikanli
Orda 4 young delikanlı
Fatoşa da rastlamı

1.si biraz ürkek aman fatoş yandım fatoş
1.si biraz mahçup yanagini okşamış

2.si biraz çapkın aman fatoş yandım fatoş
2.si biraz çapkın donunu da indirmiş etegini kaldirmiş

3.sü anasının gözi aman fatoş yandım fatoş otlara da yatırmış
3.sü anasının gözi aman fatoş yandım fatoş otlara da yatırmış

4.nün yaptıkları laviyetta aman fatoş
4.nün yaptıkları bu türküde söylenmez

bu türkünün ana fikri aman fatoş yandım fatoş
bu türkünün ana fikri bütün erkekler öküz bütün erkekler öküz

ana fikrin baba fikri aman fatoş yandım fatoş
kızlar öküzü sever kızlar öküzü sever

bu türküyü duyan kızlar aman fatoş yandım fatoş
ot biçmeye gidiyormuş ot biçmeye gidiyormuş

Özgün Müzik

Kafa traşlı üç numara
Yok aslında bir numara
Gündüz konser paralar cukka
Akşam doğru barlara

Özgün özgün özgün müzik
Gözü yaşlı üzgün müzik
Özgün özgün özgün müzik
Hayatından bezgin müzik

Sevdiğine sözü olan bir kilim dokur
Her ay imanım gevredi taksit ödemekten

Yeni türkü eski türkü
Yok cilalı taş türküsü
Ne şarkısı ne türküsü
Nedir bunun doğrusu

Özgün özgün özgün müzik
Gözü yaşlı üzgün müzik
Özgün özgün özgün müzik
Hayatından bezgin müzik

Olmasa mektubun yazdıkların olmasa
Ne yapardı ptt aç kalırdı işçiler

Elimizde kırık bir saz
Nazım baba bize söz yaz
Dinlenir mi metal pop jazz
Yaparız hep özgün müzik

Karadutum çatal karam çingenem
Şoparım maymunum, seni sevmeyen vefat etsin

Beni burada arama anne
Kapıda adımı sorma
Saçlarına yıldız düşmüş koparma ağlama

Beni burada arama anne
Kapıda adımı sorma
Burası genelev anne
Ya tamam param var!

Hoşçakalın anılarımı bıraktığım insanlar
4 mevsim çayım, sigaram, adidas eşfomanım,
fındıkzadeden hale jale lale hoşçakalın

hani benim sevincim, bilyelerim, topacım.
kiraz ağacında yırtılan gömleğim
üst çekmeceye koymuştum bulamıyorum
eşortmanlarda yok, bugün beden dersi var
hoca getirmeyeni naapıyo biliyo musun?

Bu şarkılar ilk albümden...

Yıllar geçtikçe 90lardaki çürümeyi anlatan vitaminin ya kadere kurban gittiğini ya da çürümenin en önemli parçaları haline geldiğini görüyoruz. Bir taraftan bazı şeylere kızarken, başka bir taraftan karşı çıktığın hayata tutunmaya çalışır halde buluyor kendini insanlar. Vitamin de öyle, Türkiye de öyle, bizler de öyle...

İlk albümden sonraki şarkılarda da belli bir eleştiri düzeyini korudular ancak artık tanıdık yüzler haline gelmişlerdi. Yüzlerin tanınması, aynı zamanda aynılaşmayı da beraberinde getiriyor. Yani kaynağın kim olduğu belli değilkenki inandırıcılık, kaynaklar tanınmaya başlandığında kaybolmaya başlıyor. Bu durum aslında önemli bir noktaya işaret ediyor. Kayıp, olmayan, ya da herkes olabilen eleştirel ses anlamlıyken, birine ait olan eleştirel ses, kaynağın bu hayatta temiz kalamayacağından dolayı anlamsızlaşıveriyor. Bir hocamızın da Sezen Aksu'nun şarkısına gönderme yaptığı gibi ,malumunuz üzere, "masum değiliz hiçbirimiz"...

aradan o kadar vakit geçmesine rağmen,zeytinyağlı yaprak dolması albümünü halen dinlerim..
bence vitamin değerli bir gruptu,önemliydi ama print'in dediği gibi sisteme ayak uydurdular...
bundan bir beş sene sonra bizim aramızdan da bazı isimlerin görsel iletişim organlarında yer alabileceğine inanan birisiyim...
o ismini bir türlü koyamadığımız "tu kaka" düzene alet olmayacaklarına yürekten inanıyorum...
yani örnek vermek gerekirse(güncel diye bunu verdim)aramızdan bir şahsiyet,dekolteli deniz akkaya'nın yanında "sinemanyax" adında bir programın balta sunucusu olmayacaktır benim inancım...
ha,bunu yapıp da balta olmayanlar var mı derseniz...(bkz:metin uca)

konuyu haddinden fazla dağıttım...hemen toparlıyorum...
doksanlı yıllara giriş acıların,sallantıların dönemidir...
çok politik bir duruş olacak belki ama Özal döneminin çürük meyvelerini vermeye başladığı dönemdir...
bu sebeptendir ki 68 kuşağı lili marlen ile coşup yumruk kaldırarak tepkisini ortaya koyarken 90 gençliği bol bol vitaminlendiğinden "ılımlı" tepkiye kaymıştır...