U.N.K.L.E.

Nihayet Never Never Land elime bi kac gun once gecti ve defalarca defalarca dinledim/dinliyorum.

Sunu soylemeliyim ki DJ Shadow'un projeden ayrilmasi cok ama cok yaramis UNKLE'a. kendisini ne kadar sevsem de olur olmadik yerlerde giren hip hop ritmleri beni deli ederdi (bkz. six days video version). Belki de psyence fiction albumlerini cok da fazla sevmememin nedeni de buydu. Her neyse yeni albumde onun yerine cok daha falza sevdigim bir isim var: Robert Del Naja (a.k.a. 3D)

James Lavelle'in pek de iyi bir muzisyen olmadigi iddia edilir ama bu albumde 3D var bi kere. Ve anladim ki bu adam neye el atsa muhtesem yapiyor. Eye For An Eye klibinin oykusu de kendisininmis zaten. Ama albumde Eye For An Eye disinda bir bomba daha var ki oyle boyle degil. 3D nin vokal de yaptigi Invasion Eye For An Eye ile birlikte albumun en iyisi, hatta belki de tek basina albumun en iyisi. O kadar guclu ki Butterfly Caught (ki kendisi hayatimda dinledigim en iyi sarkilardan biridir) ile bile yarisabilir.

Ozetle iki tanesi bomba olmak uzere birbirinden guzel 12 trackli bir album Never Never Land. Cok sevdigim albumlerin hepsinde oldugu gibi cok sik dinlemekten korkuyorum albumden sikilmamak icin. Mutlaka siz de bulun dinleyin, bulamiyosaniz yardimci olmaya calisirim.

UNKLE kendini asmis sahiden albumde. DJ shadow'un ayrilmasiyla ilgili oldugunu sanmiyorum. kendisini pek bir severim. unkle'in dj shadow'lu albumlerinin kotu oldugunu kim iddia edebilir ki? bu kez tadi degismis..

Dediğiniz kadar varmış yahu... Benim gibim musikiden anlamayan birini bilem bir takım hulyalara daldırdı bu amca...

"back and forth" ve "in a state" pek hos sarkilar, henüz digerlerini pek dikkatli dinleyemedim....

son bir kaç yildir dinledigim en iyi sarki eye for an eye diyebilirim.

Never never land için konuşursak, zaman akar, savaşlar biter yenileri başlar, denizler yükselir, dünya çöle döner, elektronik müzik tarih olur ama bu albüm kalır. Ne zaman bir işgal gündeme gelir, albüm bulunup dinlenir.

Müzikal kalitesini bi kenara bırakalım, bu dinlediğim en güzel konsept albümlerden biri, dinlediğim en güzel protest albüm belki de...

Bunun dışında Psyence Fiction'da da öyle cevherler vardır ki başka boyuta taşır sizi.

"God knows you're lonely souls" diye bağırır richard ashcroft. "i’m gonna die in a place that don’t know my name. i’m gonna die in a space that don’t hold my fame." der, ilahi gibidir.

"as i look into your eyes, i pay no mind, i found the way, to get inside you, i'd give you peace of mind" diyen ian brown'dan daha iyi ne olabilir.

ya da "far tutulmuş bir tavşanın çaresizliği"ni yıllar önce babası avlanırken öğrenmiş ben thom york'a daha başka ne diyebilirim ki.

elinize sağlık, dj shadow ve lavelle, bize böyle bir proje bahşettiniz. eline sağlık del naja, bu projenin devam etmesinde büyük rol oynadın.