Kill Bill Vol. 2

biraz düşündükçe sanki yönetmenin hiçbi anlam ifade etmeyen takıntılarını sahipleniyormuşuz gibi geldi...eski filmlerine dönüp tekrar konuşacağım.

sinemada daima ise yarar diyaloglarin kullanilmasi, kahramanlarin mevzuyu veya tipik ozelliklerini izleyiciye sunmak maksatli konusmasi saglanir buyuk bir cogunlukla. karakter bos konusuyorsa da bu onun tipik ozelligi oldugundandir. fakat tarantinonun tipleri cogu zaman sahiden bos konusurlar. bazen hic bir amaca hizmet etmeyen muhabbetler ederler. biraz once birilerini oldurmus mafya elemanlari oturup fransizlarin hamburgere ne dediklerini tartisabilirler. seyirci bu tip kahramanlardan her zaman "havali" seyler beklerken tarantino inatla onlari hafif ahmak yapar.

bu yuzden cok severim tarantino diyologlarini -ki istemese de cogu zaman pek de bir didaktik olurlar.-

Bill ve Budd'ın karavan önü konuşması yukarıdaki mesaja güzel bir örnek

Hatırladığım kadarıyla

Budd "She killed 88 bodyguards before killing O Ren Ishii"

Bill "I do not think there were 88 of them, they just called themselves Crazy 88".

Budd "Why?"

Bill "I don't know, maybe because it is cool".

merak etme tarantino diyaloglarının farkında olan biriyim. yeterince de maruz kaldım. ama bu filmde sorunum bu diyalogların bir kaç tanesi hariç "eğlenceli" olmaması idi. yoksa ne bu hayatın anlamı, evrendeki yerimizden niye bahsetmiyo diye bir derdim yok. böyle basit bir hikaye içinde ne söyleyebilirlerdi o da ayrı tabi.

hangileri eğlenceli değildi mesela.

tek tek üzerlerinden geçmek garip tabe. madsen'in ilişik olduğu sahnelere bön bön baktım açıkçası. bar muhabbetleri zerre bi ışık taşımıyordu. bill veya pai mei konuşmadığı bütün anlar sabrımı zorladı daha doğrusu.
kişisel bi durum tabe ama 2-3 ayda absürdlükle sıkıcılık arası sınırım değişti demek zor geliyor. coenlerin ladykillers muhabbetleri daha hoş bi şeydi mesela boş ama eğlenceli konusunda ve tabi diğer tarantinolar.
bu taraftan böle... beklerim yorumları. ama tatmin edici bir film niye sevildi cevabı alamadım da.