Harry Potter ve Azkaban Tutsağı

Harry Potter ve Azkaban Tutsağı

bence bu sefer iyi bir film olmuş ...ilk iki filmin bence en büyük sorunu yönetmenlikti..."chris colombus" gibi vasat bir yönetmenin elinden pekte parlak sayılmayacak iki filmin ardından "alfonso caron" bence bu işi iyi kotarmış filmin görüntüsündeki loşluk ve karanlık film boyunca dikkatimden kaçmadı ....filmin özellikle son 1 saati çok heyacanlı geldi bana kitabı okuyamanlar bence filmden çok daha frazla keyif alacaklar...

Prisoner of Azkaban kesinlikle çok iyi olmuş. Ya aktörler artık üçüncü filmde olayı kaptı yada Cuaron amca onları daha iyi yönetiyor ki adam gibi oynamışlar bu sefer (ana üçlü için konuşuyorum).

Ben ficiton'a katılmıyorum, kitabı okuyanlar veya kaynak materyal hakkında bilgisi olanlar bence çok daha fazla keyif alacaklar zira adaptasyonda bir takım önemli şeyler kesilmiş olsada (ki bence iyi de olmuş) karakterler hakkında fazla ipucu verilmiyor (herkesin kim olduğunu nereden geldiğini bildiğimiz varsayılıyor) ve daha da önemlisi kitaptaki o karanlık ve acı fon aynen filme yansımış.

aslında haklı olabilirsin ama ben ilk iki filmi izlemeden önce kitaplarını okumuştum ve çok beğenmiştim fakat filmi seyretiğimde kitabın resmen özetini çıkardıklarını gördüm kitapta ne olduysa harfiyen filmdede olmuştu bu yüzden her şeyi bildiğim için sıkılarak seyretmiştim ilk iki filmi ...3. kitabı okumadığım için filmden daha çok keyif alacağımı düşündüm ve nitekimde öyle oldu belkide bu yönetmenin başarısıdır emin değilim...bunu anlamak için 4. kitabı okuyup ardından bu kitabın filmini seyretmekte yarar var...

Harry Potter and Prisoner of Azkabanı izledim. Ben Harry Potter serisinde hiçbir dini sembol,imge,konu kullanılmadan İsa düşüncesindeki temel bazı kavramların işlendiğini düşünüyorum.Aslinda bir çocuk kitabı ama yetişkinlerin anlayabileceği dilde yazılmış.
Bu film Sırlar Odası'ndan daha iyi olmuş ama ben Felsefe Taşı'nı tercih ederim.Orda ana karakterler ve çıkış noktaları ile ilgili daha net bilgiler vardı.

harry potter uzmanı değilim(en azından kitapların hiçbirini okumadığımı söyleyebilirim)tabi konuyla ilgili yüzeyselde olsa bilgilerim var(filmlerin hepsini izlediğimi söyleyebilirim) diyeceğim o dur ki,harry potter ve özellikle de büyücülük okulu kurumlarının ursula k. le guin'in yarattığı yerdeniz büyücüsü dörtlemesini bu kadar çok andırması bi allahın kulunun daha dikkatini çekmemektemidir?

bahsettiğin dörtlemeyi ilk defa senden duydum...belkide harry potter kadar popüler olmamasından dolayı...kimsenin aklına gelmedi......

Yerdeniz büyücüsü dörtlemesini okudum ama Harry Potter'la bir benzerlik göremedim ben.

efendim harry potter'la bişey arasında benzerlik arıosanız, books of magic adlı çizgi romanı öneririm. neil gaiman'ın yazdığı bu çizgi romanda, 12 yaşları civarındaki tim hunter, normal bir çocuk gibi yaşarken bir anda büyü olaylarına sarmak zorunda kalır. kendisi harry potter'ın tıpkısıdır. aynı ona benzer. gözlükleri falan da vardır. hatta tek eksiği alnındaki izdir.

Ama yine de Harry Potter'ları okumamışken Yerdeniz Üç/Dörtlemesi ile bu tür bir benzerliğin olduğunu düşünmek biraz garip. karşılaştırma yapabilmek için her iki veriye de sahip olmak gerektiğini düşünüyorum...

ayrıca books of magic'deki çocuğun tipi haricinde yaşadıkları pek harry'ninkine benzemez. hatta alakası yoktur. Ama Peter Straub'un "Gölgeler Ülkesi" romanında daha büyük benzerlikler bulabilirsiniz.

Filmi bende çok beğendim.Cuaron'un bir şeyleri değiştirdiği belli oluyor.Özellikle otobüs sahnesi çok iyiydi..

harry potter uzmanı değilim(en azından kitapların hiçbirini okumadığımı söyleyebilirim)tabi konuyla ilgili yüzeyselde olsa bilgilerim var(filmlerin hepsini izlediğimi söyleyebilirim) diyeceğim o dur ki,harry potter ve özellikle de büyücülük okulu kurumlarının ursula k. le guin'in yarattığı yerdeniz büyücüsü dörtlemesini bu kadar çok andırması bi allahın kulunun daha dikkatini çekmemektemidir?

Ama yine de Harry Potter'ları okumamışken Yerdeniz Üç/Dörtlemesi ile bu tür bir benzerliğin olduğunu düşünmek biraz garip. karşılaştırma yapabilmek için her iki veriye de sahip olmak gerektiğini düşünüyorum...

Hmm,ilk olarak söylemeliyim ki şimdi tekrar bakınca ilk attığım mesajın biraz acemice-aceleyle atılmış olduğunu düşünüyorum.Bu sitede yazdığımı,bunun yanıma kar kalmayacağını farketmeliydim.Ama ne yazık ki yılanın uzattığı elmayı düşüncesizce ısırdım ve tutarsız, basit, insanlara haklı olarak kitapları bile okumamış biri nasıl böyle bir mesaj atar dedirtecek ilk mesaj ortaya çıktı.
Şimdi biraz daha serinkanlı davranıp baştan alalım.Eğer J.K.Rowling'in edebi üslubu,karakter geliştirme süreci yada ne bileyim en basitinden roman kurgusu üstüne atıp tutsaydım,haklı olarak kitapları okumamakla suçlanabilirdim.Ancak birazdan görüleceği gibi getirdiğim eleştiriler,içinde büyük bir güç barındıran küçük büyücü çocuk ve genel olarak büyücülük okulu olgusu etrafında şekilleniyor.Dolayısıla öykünün içinde bu kadar baskın bir biçimde yer alan öğeler hakkında atıp tutmak hakkının,yalnızca filmleri izlemiş ve öykü üstüne bir yığın şey okumuş birine verilebileceğini zannediyorum.(Kitapları okumanın değerini kabul etmekle birlikte,bu filmlerin sinema tarihinde yapılmış en sadık edebiyat uyarlamalarından bir kaçı olduğunuda eklemeliyim.)
İkinci olarak asıl konuya gelirsek, Yerdeniz büyücüsü hikayesi genel hatlarıyla şudur; yerdeniz(earthsea) denilen fantastik dünyanın küçük bir adasında, Ged isimli 12-13 yaşlarında bir erkek çocuğu yaşamaktadır.İlk önce basit bir köy cadısı olan teyzesi tarafından büyüye yatkınlığı keşfedilen Ged'in küçük bir çocukken yaptığı kahramanlıktan tüm çevre köylerin haberi olmuştur.Onun büyüyünce çok güçlü bir büyücü olacağından bahsedilmektedir.Yaşlı, yerel bir büyücü onu yetenekli çocukların, büyük büyücüler olmaları olmaları gönderildikleri Roke adasındaki şato-kale şeklindeki Büyücülük Okulu'na tavsiye eder.Burada hikayeyi kesip,olgular,olaylar,karakterler üzerinden devam edelim.Ged'in okula ilk kaydolduğunda karşısına çıkan karakterler; yaşlı, dağınık giysili kapıcı-bekçi, okul müdürü konumunda çok yaşlı, kudretli, saygıdeğer Başbüyücü (Uzun beyaz sakalları olduğunu tahmin etmek pek zor değil), öğretmenleri; rüzgar ve iklim sanatları ustası, otların yetişme biçimlerini ve özelliklerini öğreten usta, hokkabazlık, el çabukluğu ve biçim değiştirme ustası...(Harry'nin öğretmenleri; biçim değiştirme dersi profesörü, karanlık sanatlara karşı savunma profesörü, iksir dersi hocası, bitkibilim hocası...). Yaşanan bazı olaylar; büyülü kayık yarışları, birçok büyücünün bir hayvanı olması (Başbüyücünün ki bir kuzgun, Ged'in ki ise bir otak) ,büyülü bowling oyunu. Mekanlar; toplantıların yapıldığı büyük bir salon, koyu gri cübbe giyen öğrencilerin uzun masalara oturdukları bir yemekhane. Uzatmazsak;dostluklar, düşmanlıklar, kıskançlıklar, sakar öğrenciler, Ged'in geleceğin başbüyücüsü olabileceği söylentilerinin okuldaki diğer öğrencilerin ona karşı gizli bir saygı-korku beslemelerine neden olması....
Sonuç olarak; benim güçlü bir esinlenme olarak nitelediğim bu benzerlikler elbette ki Rowling'in eserine bir şey kaybettirmez.Çünkü onun içinde bunlardan çok daha fazlası, çok özgün fikirlerde vardır.Benim ilk mesajımda aceleyle vurgulamak istediğim, bu büyük Potter efsanesi, fırtınası içinde Le Guin'in mütevazi (ticari anlamda) kitaplarının neredeyse hiç bir yerde anılmaması haksızlık değilde nedir?

burada pek seçeneğin olmadığını da dikkate almak lazım.
bence kim klasik bi büyücülük okulu yaratsa, o okulda öğrencilerin oturacağı dev masalar, büyülü eğlenceler, oyunlar olurdu. e büyü okulu olduğuna göre farklı dersler olmak zorunda. bunun için de ayrı ayrı konularda uzmanlaşmış hocaların olması gerekir. bunlar konunun olmazsa olmazları gibi.
ben de düşüncemi çok şekillendiremedim. ama idare et işte.

valla buraya kadar yazılanlardan ben şunu çıkardım.

hani bişey okuruz/izleriz, detaylara takılıp keşke burası böyle değil de şöyle olsaydı deriz ya. j k rowling de aynen böyle yapıp öyküyü kendince yeniden yazmış gibi geldi bana. sadece harry potter birinci kitabı okudum. filmini izlemedim, yerdeniz büyücüsünü de okumadım. sadece bu forumda yazılanlara göre söylüyorum bunları. bence öykünün genel yapısı içindeki detaylardan daha önemlidir. önceki mesajlarda yazılanlar doğruysa j k rowling yeni bir eser ortaya koymamış sadece bir kitabı coverlamıştır -ki cover olayına karşı tepkimi başka bir başlıkta yazmıştım.

Ben hem Yerdeniz hemde Harry Potter'ı okumuş biri olarak halen iddia ediyorum ki bunlar arasında bir benzelik yoktur. Evet kahramanımız büyücü oluyor ama Yerdeniz'de işlenen kavramlar ve anlatım biçimi (burada belirtmek isterim ben Yerdeniz'i Türkçe okudum-hediye gelmişti 4 kitap halinde-pekte sarmamıştı beni ama fenada değildi) tamamen farklı.

Harry Potter neden bu kadar popüler oldu? Bir kere güzel yazılmış bir kitap, sonra çocuklara ayrı büyüklere ayrı hitap ediyor (Yerdeniz'in aksine) - tabi Potter büyüdükçe ortamlar kararmaya, kitaplar artık çocuk algı boyutlarının dışına çıkmaya başladı (ama aynı şekilde ergenlere ve yetişkinlere devam)

Harry'nin sihirbazlık maceralarının altında küçük yaşta öksüz ve yetim kalmış, onu istemeyen akrabalarının yanında sığıntı gibi büyümüş, daha sonra tam kendisine daha uygun bir ortama girmişken alnındaki yara ve kendisinin doğru dürüst hatırlamadığı geçmişi yüzünden ön yargılarla karşılaşmış ve sadece kendi farklılıkları ile başetmeyi değil bunları sevmeyi öğrenmesi gerekmektedir.

Yerdeniz'de Ged'in kaygıları daha yetişkin temaları içeriyordu (okuyalı neredeyse 3 sene oldu çokta iz bırakmadı bence açıkçası) Ged hemencecik büyüveriyor ve tek başına dağ bayır içsel çilelerini dolduruyordu hatırladığım kadarıyla.

Ya Kayser kardeş Le Guin'in kitaplarının anılmaması niye haksızlık olsun? Harry Potter fenomen olmadan önce öyle çok reklamı falan yapılmadı ki - insanlar o kadar çok sevdi ki yayılıverdi - Bunu açıklamasını bulmak çok kolay olmuyor. Neden Shakespeare deyince dünya nüfusunun çoğu kimden bahsettiğini bilirken Christopher Marlowe deyince kimse bilmez? Ya da Mozart deyince herkes bilir ama Pachelbel deyince bön bön bakar suratına? Bu eserleri hiçte kötü olmayan Marlowe veya Pachelbel'e haksızlık değil mi? :)