angels in america

Her bölüm bir öncekini katlıyor. Angel of America muhteşemdi. Ama herşey hastalık ya da haplar yüzünden görülen halisünasyonlara bağlanırsa bu dizi benim için biter.

Göğüslerinden sıcak çikolata akmasını dileyen kadın doğru kadındır.

Pumpkin King wrote:
Her bölüm bir öncekini katlıyor. Angel of America muhteşemdi. Ama herşey hastalık ya da haplar yüzünden görülen halisünasyonlara bağlanırsa bu dizi benim için biter.

Göğüslerinden sıcak çikolata akmasını dileyen kadın doğru kadındır.

doğru ama eksik, doğrusunu şöyle açıklayayım. o sıcak çikalata 57 snatigart dercenin üzerinde olursa kadın hem nemfoman hem de mazoşist yorar bitirir seni.

ama 57 derce nin altında bir sıcaklıkta akıyorsa bu çikolata :kadın doğru kadındır.

Bitti yaa..

Gerçi bunu 6 bölüm değilde sezonluk dizi yapsalardı olmazdı,bu kadar haz alınmazdı..

Film yapsalardı,hadi diyelim ki indirdiler 3 saate,yine olmazdı.İşin içine ticari kaygı,bok püsürük gircekti olmıycaktı..

Tamam işte ne güzel,babalar gibi bi 6 altı bölüm ve son..diyemiyorum işte.Dizinin mekan olarak işgal ettiği kültür ve toplum anlamında sadece bir seyirci olsam da kendimi oraya yakın hissetmek gibi bir sürüklenme yaşayınca diziye bağlanmışım galiba..

Neyse.Son bölüm beklediğimden daha durgun,hatta belki daha sıradandı.Emma Thompson'un,sevgili habercimizin kanatları siyah beyaz ne kadar da hoştu..Prior'un saçları aslında kıvırcıkmış :) Dizinin son dakikalarında tam bir tiyatro oyunu gibi seyirciye seslenme,seyirciyle sanki birebir bir ilişki kurarcasına yapılan mimik ve jestler,Tanrının asla dönmeyeceği gerçeğine paralel olarak tüm acı ve savaşa rağmen illa da hayatta kalma arzusu..derken bitti,yine dumur,yine dumur.

keyif verdi, triyan'a katılıyorum. mini dizi olması gerekiyormuş ve olmuş-- ama son bölüm çok durgun olmuş, seyirci le iletisişm kurma tiyatro sahnesinde olabilir ama tv ekranın çok itici tony buna bir çare bulmalıydı-- neyse son senelerin en büyük televizyon olayı geldi geçti
peki şimdi ne yapacağız ???

televizyonun benimle olur olmaz muhattap olmasından hoşlanmıyorum, o yüzden hiç sevmedim sonunu.

Şimdi işin aslı dopey ve yojimbo'ya katılıyorum,TV seyircisine dönerek bir monolog geliştirme hususunda.Buna bende pek sıcak bakmıyorum,rahatsız oluyorum,fakat Angels in America'daki karakterler,daha önce belirttiğim gibi alışılmışın dışında tanıdık ve yakın durdular bana,bu yüzden çocuksu bir haz aldım bu monologlardan.Benim için diyalogtular çünkü.
Bu durumu da ilk defa yaşadım o yüzden dizi benim için iyice bi özel oldu.

Ama fani dünya.Sonlar bitmek bilmiyor.

bencede sonu sönük olur gibi oldu o monologlarla,ama 1 saatlik muazzam dialoglar ve atmosfer çok da sorun yaratmadı bende,başladığı gibi cafcaflı bitti dizi,divx i çıkmış 2 cd bulursam bi kere daha izlicem özellikle 2 ve 3. bölümleri.