Karşı Pencere

Gösterime girdiği gün izleme fırsatım oldu...
Fakat salona girene kadar büyük ızdıraplar çekildiğini de belitmeliyim...
21:45 gösterimi için iki saat önceden iki bilet aldık..Gişedeki hanım sabahtan beri filmin rağbet görmediği için gösterilmediğini eğer bizden hariç üç kişi daha sinemaya gelmezse bu seansın da iptal olabileceğini söyledi...
İşimizi şansa bırakmamak için eşi dostu sinemaya çağırdık...
Sağolsunlar dört arkadaş geldi de filmi izleyebildik...

Gelelim pencereden bize yansıyanlara...
En sonda söyleyeceğimi en başta hemen söyleyeyeyim...
Özpetek bu yapıtla beraber kariyerinin doruğuna çıkmış bir durumda...
Sezen Aksu'nun o insanın içini eriten şuh sesiyle açılan film yaklaşık iki saat boyunca oldukça münevver bir çizgide insanın saf taraflarından dolanarak izleyiciyi hayattaki seçimler ve sonuçları üzerine düşünmeye davet ediyor...
Ustaca çizilmiş karakterler,harika bir kadraj,müthiş kontrast renkler ve uyumu beni benden aldı açıkçası...
Bu filmle beraber almadovar mukayesesi daha da belirginleşiyor...
Özpetek'in karşı pencereyle izleyici önüne sermiş olduğu öyküsü ve bu öyküyü anlatırken kullanmış olduğu temalar dramatize çizgisini asla sömürü noktasına çekmiyor...
Ferzan o kadar naif ve başarılı bir şekilde meramını anlatıyor ki filmi izlerken bir an olsun bile sizi sömürdüğünü hissetmiyorsunuz...

Açılış sahnesi ile ilgili de söylemem gereken şeyler var...
Fırında oluşan arbededen sonra kanlı elin duvarda izi kalışı ve günümüz italyasına geçişi son günlerde izlediğim en iyi sahnelerden biriydi...

Bir iki ufak eleştirim de yok değil...
Her filmin içine illa da oğlancılık koymak gerekmiyor...Artık her Özpetek ürününden sonra hikayenin alt tabanına yerleştirilen filmin sonlarına doğru izleyicinin yüzüne tokat gibi vurulmaya çalışılan eşcinsel ilişki öğesinden sıkılmaya başladım...

ikincisi de kast oluşumunda bir terslik var...Emine yi canlandıran serra yılmaza o kocayı kim uygun görmüş anlayamadım...Bu kadar ters orantılı bir eş seçimi filmde basit duruyor...

son sözüm ise Giovanna Mezzogiorno afetine...
Bu ne güzelliktir bu ne oyunculuktur aklımı başımdan aldın...

Karşı pencereye gidiniz efendim...En azından çilekli turtaların hatrına...

katılıyorum özellikle açılış sahnesi çok güzeldi, bağlantılar çok başarılıydı yine de ben cahil perileri daha çok severim.

evet gerçekten de filmdeki geçişler süperdi.
duvardaki kanlı elin günümüz italyasına geçişi ve yaşlı adamla kadının dans ettiği sahnede günümüzden geçmişe geçiş etkileyiciydi.
filmde geçen konunun gerçek hayatta Özpetek'in yaşadığıdaha doğrusu günlük hayatta karşılaştığı şeylerden esinlenerek oluşturulması hoşuma gitmedi değil. bir kitaptan uyarlama olsa bu kadar keyifli olmazdı sanırım.
insanın eşini aldatması konusunda izlediğim en güzel saptamaları yapmış kanımca özpetek, farklılık arayışı ya da merak ya da bir anlamda gözünde büyütme. diğer yandan hayatta yapılan seçimlerin önemi, geleceğe etkileri.. gerçekten mükemmel bir film.
Giovanna Mezzogiorno gerçekten süper bir hatun, her ne kadar internetteki resimleri çok andırmasa da filmde bir çok kez Sanem Çelik'e benziyor..
haa bi de filme gidecek olanlar asla aç gitmesinler, ben aç gittim mahvoldum.

mezzogiorno çok komik bir soyadı yinede.

öğle vakti, öğlen anlamındaymış..

gün ortası ya da yarım gün anlamında saatin öğlen 12 olduğu zamanı tanımlayan kelime. r harfi joker. aynı harflerle ezogelin kelimesi de vardı .

evet ezogelin de geçerli, çorba adı.. l harfi joker. Jon Irenicus'a bu bölümden tam puan veriyoruz. diğer bölüm için harf isteme sırası sizde Jon Irenicus...

ünsüz

yumuşşşak gee

komikmiş

Jon Irenicus wrote:
gün ortası ya da yarım gün anlamında saatin öğlen 12 olduğu zamanı tanımlayan kelime. r harfi joker. aynı harflerle ezogelin kelimesi de vardı .

dogma büyüme milanoluydunuz degil mi? bu aralar orada satranç turnuvasi da vardir allah bilir...

evet, tarafsiz olabilmek, daha dogru olani gorebilmek icin "karsi pencere"den bakmak gerekiyor...filmin en can alici sahnesiydi giovanna'nin kendi evine bakisi...

giovanna'nın karşı pencereden kendi penceresine baktığı sahne, sıkıldığı ve de memnun olmadığı hayatına dışarıdan bakışını, değerini tekrar anlayışını anlatıyordu sanırım. güzeldi..

daha yeni izleyebilme fırsatım oldu...görüntü yönetimi konusunda zaten hep iyi yönetmenlerle çalışıyordu ama,olmuş artık hiçbir çiğlik ve göze batma yok. ferzan özpeteğin hep o hayalle gerçek arasındaki çizgide yürüyen masalsı anlatımına uygun bir atmosfer yaratılıyor.
Açılış sahnesi çok iyiydi,bence her film için (seyirci açısından çok önemli bir karar verme anıdır-filmin geleceğine dair- açılış sahnesi)buradan tam puan.
bence filmin teknik olarak çözülmesinde bir sorun yok da ,hikaye biraz ordan biraz burdan gibi duruyordu( çalıntı hikayelerden bahsetmiyorum,hani tutulan konular,bir tutam nazi soykırımı-her zaman etkiler-,bir tutam yasak aşk,bir ölçek ırkların kardeşliği,allaaam ne kadar da kozmopolitiz falan). yada ben öyle hissettim,bilemiyorum
ilk izlenimlerdir bunlar.....

Final müziği süperdi..