Kill Bill

strier' e pek çok noktada katılıyorum gibi. bana şimdilik tarantinonun en iyi filmi bu gibi gelmedi nedense. bazı yerlerde zorla gülmeye çalışırken yakaladım kendimi. salak mıyım neyim? tarantino' nun şok edici ama doğal şiddeti, kill bill vol1' de hala doğal ama şok edici değil.

animeler konusuna gelince, ben de animelerle ilgili yaplan yorumlarda abartı olduğunu düşünüyorum.

elbette ki çok etkileyici kareler vardı ama ama bir tarantino filmi izlemiş hissini yakalayamadım film bittiğinde. çok mu gaza getirilmiştim acaba? ya da henüz yarım bir film izlemiş olmamız dolayısıyla çok uçlarda gezinen yorumlardan kaçınmak mı gerekiyo bilmiyorum.

iyi yerlere gelince, tarantino müzik seçimi ve kullanımı konusunda yine kusursuza yakın tercihler yapmış, bu filmin bir tarantino filmi olduğunu unuttuğum anlarda hatırlamama yardımcı oldu. diğer bir övgü de kamera açılarıyla ilgili. black mamba' nın barın tuvaletine doğru koridordan giderken kameranın neler yaptığına dikkat ediniz derim.

bu arada elimde oldukça iyi bir divx kopya var. eskişehirden isteyenlere verebilirim.

rai wrote:

bu arada elimde oldukça iyi bir divx kopya var. eskişehirden isteyenlere verebilirim.

bir kopya da ben istiyorum o zaman... filmin buralara gelecegi yok henuz.. ozelden yazarim adresi..

Martin istediğini söyleseydin ya bana seni filmi izlediğimde aramıştım yollardım çoğaltıp... Neyse bu arada film ile ilgili daha detaylı konuşmak için herkesin izlemesini beklemek sanırım en doğrusu olacak ancak 10 kere izlediğimi ve hala ağzımın suyu akarak bir 10 kere daha izleyebileceğimi eklemek istiyorum. Bu arada gene ikinciyi bekleyelim moduna gelip takılmak istemiyorum filmin yarıda kesildiği gibi yorumlar da vardı. seyredenlerin bu konuda da yorum yapmalarını istiyorum açıkçası.

"ancak 10 kere izlediğimi"

10 kere! bana bir kez yetti. :))))

ben bu sinemalarini siktigimin memleketinde bu filmi izleyemeyecek miyim ulaaaaaaan. koskoca eskisehir'e bu film nasil gelmez ulaaaaaan. delirttiniz lan beniiiiiiiiiiiiii........

abijim ben yavaştan mevzuya giriyorum... dün bir daha izledim filmi...

bence bu filmi önemli yapan; şiddete yaklaşım tarzıdır. bugüne kadarki bir çok filmde şiddetin kötülüğünden ve dehşetengizliğinden söz edildi eywallah ancak kill bill, durumu biraz daha değişik anlatıyor. Şiddet artık o kadar kanıksanmış bir durum haline geldi ki; bunun boyutları bizler için de iyice normalleşti. İnsan öldürmenin boyutlarının, hem sosyal hem de psikolojik olarak nasıl yavşatıldığını, hem isyankar hem de alaycı bir tavırla anlatıyor tarantino...

çocuğun annesinin ölümünü izlerkenki hali, boyundan bir fıskiye gibi fışkıran kanlar, hastanede bitkisel hayattaki kadına kolayca yaklaşan bir adam... inanılmaz bir düş gücü...

ben de film bittikten sonra kendimi hiçte tarantino filmi izlemiş gibi hissetmedim nedense!! bilmiyorum yani sevmedim işte."4 yıldır bunun için mi bekliyordum"durumları oldu bende.filmin müziklerine herkes iyi demiş ama işin açığı bi kaç tanesi hariç hiçte beğenmedim sarkıları.hele bi tanesi var ki çileden çıktım valla;filmde size de tanıdık gelmiştir.evet (bence) porna film müziğine benzemiş o parça.
ama bence de filmin bi çok yerinde aslında hayatta karşılaşabileceğimiz hatta bazılarının karşılaştığı ama kimsenin önemsemediği noktaları önemsemiş ve kale almış tarantino. neyse sonuç olarak ben beğenmedim. beğenenler için "ne mutlu size ki 2 saat zamanınnız hoşça geçmiş"

Film benim için de Tarantino'nun en iyisi değil diyebileceğim bir film. Birçok filmde kullanılan unsurları evet güzel bir biçimde harmanlamış,çekimler konusunda zaten bir şey söylemeye gerek yok abi olayı iyi çözmüş, teknik anlamda göze batan birşey yok.Müzik kullanımını ben sevdim, burada işte benim Tarantino diyor.Tek tek inceliycem hepsini sonra.Hikaye konusunda da bir sorun yok,merak uyandırıyor,kendini izlettiriyor.Yalnızzz dövüş sahneleri biraz uzun geldi bana,bazen nerdeydim ben ne seyrediyordum yahu dememe neden oldu.izleyeni konudan koparabiliyor.Kurgu konusunda da başarılı ben onun olay sırasını bu altüst edişini seviyorum.
bunun dışında ben de 4 sene sonunda daha orijinal,daha farklı, yahu bunu kimse düşünmemişti,yapmamıştı dedirten bir film izlemek isterdim.
Kısaca film beni çarpmadı,yorumum iyidir,ama iyi diyebileceğim birçok film var zaten.. Tarantino çarpan yönetmenler arasındaydı.Neese bu kısmı anlatabildim mi bilmiyorum.
benim için en iyi tarantino filmi hala Rezervuar Köpekleri.Ve ben Tim Roth'u yeni birşeylerde görmek istiyorum.

simdi dün de offline bir sinefil ortaminda kill bill tartismasi yasandi. oradaki muhabbetten yararlanarak, ne demek istedigimi açayim biraz.

Kill Bill nedir? Irreversible neyse onun tam tersidir, antitezidir. Siddet filmleri bize ne anlatiyordu, nasil anlatiyordu. Alt geçitteki tecavüz sahnesi, en çarpici kamera açilariyla gösteriliyor, oksiyen tüpüyle adamin kafasi çatir çatir kiriliyordu. Ve biz bu görüntüleri en gerçek halleriyle izleyip, siddetin ne kadar kötü bir sey oldugunu görüyorduk. Peki ya Kill Bill'de ne oluyor?

Tarantino bize; bizler siddeti oyun saniyoruz diyoruz. Artik o kadar çok siddet görüntüsüyle karsilastik ki; o sizin gösterdikleriniz bizleri etkilemiyor, izlemekten haz aliyoruz diyor. Ha bu durumda ben size bir Kill Bill yapayim, kana doyun diyor. Inanilmaz bir ironi ve siddetin normallesmesi. Ve bu normallesmenin, en anormal yüzüyle izleyicinin bulusmasi.

Tarantinoseverler Dernegi'nin beklentilerini karsilamayabilir Kill Bill. Ancak sanatin özgünlügünü, mesajin özgünlügünü ve sanatçinin cesaretini sonuna kadar üzerinde tasiyan bir bas yapit. Kusursuz...

printerson wrote:
Tarantino bize; bizler siddeti oyun saniyoruz diyoruz. Artik o kadar çok siddet görüntüsüyle karsilastik ki; o sizin gösterdikleriniz bizleri etkilemiyor, izlemekten haz aliyoruz diyor. Ha bu durumda ben size bir Kill Bill yapayim, kana doyun diyor. Inanilmaz bir ironi ve siddetin normallesmesi. Ve bu normallesmenin, en anormal yüzüyle izleyicinin bulusmasi.
Tarantinoseverler Dernegi'nin beklentilerini karsilamayabilir Kill Bill. Ancak sanatin özgünlügünü, mesajin özgünlügünü ve sanatçinin cesaretini sonuna kadar üzerinde tasiyan bir bas yapit. Kusursuz...

Fakat şiddetin normalleşmesini bu şekilde gösteren başka filmler de var ve gayet başarılılar.Bu bir filmin başyapıt olması için yeterli değil.

evet anlattığın konuda doğrusun, karşılaştırma çok iyi. .katılıyorum .

ama başka ne var bu filmde ve bu yaptığı yeni mi ?? Farklı mı ???

Kiliçla salonu mezbaaya çevirdigi sahneyi hatirlatiyorum. Ne kadar dehset bir görüntüydü ve filmi izlerken, o dehseti hafif bir tebessümle izledim. En azindan kimsenin dehsete düstügünü sanmiyorum. Ironi diye anlatmaya çalistigim sey bu. Anlamin baglamdan kopmasi diye özetlemek mümkün...
Eger bu bakis acisiyla yapilmis baska bir film oldugunu düsünüyorsan, film ismi vermeni istiycem ki daha kolay karsilastiralim.

Offf bilmiyorum tonla şey yazdım sildim,zaten bir film örnek verilemez, ama tonlarca filmden birçok sahne örnek verilebilir.Şiddetin bu şekilde yoğun olarak tek bir filmde kullanımı sözkonusu değil ama bununla ilgili birçok filmden birçok sahne ismi telaffuz edilebilir. Zaten daha önce de söylediğim gibi filmin başarısı birçok öğenin Tarantino tarafından kendine özel bir estetik anlayışı içerisinde birleştirilmesi.
Filmi seyrettiğimde bana farlı birşey izliyomuşum gibi gelmedi,her gördüğüm sahne bi deja vu etkisi yarattı.

Filmi beğendim, o ayrı, ama ciddi soru işarteleri var kafamda.

Belki de koltuğa "şaşırt beni Tarantino "diye oturmuş olmamdan doğmuş olabilecek bir hayal kırıklığı.-hayaller ne kadar yüksekten düşerlerse o kadar çok kırılırlarmış- durumu belki ...

?????

sam peckinpah aradiginiz ornek olabilir mi karsilastirma icin.. bir dusunun derim.

ben kill bill'i izlemedigimden sadece sizi izliyorum.

yok tam diil ,evet stilize bir şiddet var ama printerson'un bahsettiği gibi ürkmüyorsunuz da -dehşete kapılmıyorsunuz, sizi ciddi şekilde sallayıp,film seytrettiğini de farkettiriyor, seyirci bir adım geri çekiliyor,zaten filmin başından beri tam olarak seyircinin filmin içine girmesine izin vermiyor.

ya anlatmaya çalistigim söyle bir seydi. siddet içeren bir çok film var tabii ki... ama Kill Bill'de sanki "yeteer uleeeyn ben bunu yaptim, size bir asir yetecek vahset var, yeteeeeer" der gibi bir hal var. tabii ki abarttim.

ama anlamin baglamdan kopmasi dedigim sey var ya... o kadar yogun ve dogal bir siddet durumu var ki... bu kadar katliam ve vahset sahnesine ragmen rahatsiz olmamamiz için özen gösterilmis. Biraz hyper reality kokulari aliyorum (bunu söylemek istemiyordum, çünkü bu kurama karsi ciddi huylanmalar yasiyorum bu siralar). Ve filmin ana fikri sert ve vurucu degil, ironik verilmis. Iste beni çokça etkileyen bu. Filmi özgün kilan da bu... Tabii ki Tarantino Fanatiklerini hayal kirikligina ugratan da bu... Vuruculugun yerini alaycilik almis.